پیوند داتیو ( کووالانسی کئوردینانسی )
اصولاً در تشکيل پيوند داتيو، يا کووالانس کوردينانس، جفت الکترون مورد نياز براي تشکيل پيوند توسط يکي از اتم ها تأمين مي شود. پيوند داتيو با يک فلش نمايش داده مي شود که نشان دهنده تأمين جفت الکترون توسط اتم دهنده است.
وقتي اسيد کلريدريک اتم هيدروژن را از دست بدهد يک پروتون حاصل مي شود. اين کاتيون فاقد هر الکترون است. با پذيرفتن جفت الکترون آمونياک، يون آمونيوم حاصل مي شود.
فيلم تشکيل پيوند داتيو را دانلود کنيد و ببينيد
بور نيز داراي يک اربيتال خالي است و با پذيرفتن جفت الکترون آمونياک، يک ترکيب جديد حاصل مي شود
پيوند يگانه ازن، در واقع يک پيوند داتيو است. در صورتيکه نياز نباشد. از فلش استفاده نمي کنيم. زيرا پيوند داتيو بعد از تشکيل همان خصوصيات يک پيوند کووالانس معمولي را دارد.
يک ترکيب ديمر (دو تايي) در اثر وجود پيوند داتيو از آلومنيوم کلرايد داريم
در ملکول مونوکسيد کربن يک پيوند داتيو داريم.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۸۹ ساعت 16:56 توسط امیر سلطانیه
|
«معلم شهید محمدجواد حسن زاده » ، شهیدی که مدتی نیست از ما جدا شده و جزو همان شهدایی است که مدتی پیش از این در فضای شهر یا کوچه ما نفس می کشیده و ما غافل از حضور او، غرق دل مشغولی های دنیایی خود بودیم، بدون این که بتوانیم حضور او را حس کنیم . راستی تا به حال هیچ فکر کرده اید چطور می توان حضور یک شهید را حس کرد؟ براستی آیا شهدا را می توان درک کرد؟ مگر این ذهن های زنگ زده دنیایی دیگر جایی برای شهدا در خود باقی گذاشته اند؟ آن قدر غرق شده ایم که از محیط اطرافمان بیگانه ایم .مدیون شهدا و خون کسانی نمانیم که برای راحتی و آسایش ما جان بر کف رخت مردانه ی شجاعت و شهادت پوشیدیند و به اعلا علیین پر کشیدند!!!