وقتي يک ذره بار دار در ميان يکسري ذرات بار دار ديگر قرار گيرد. بين آن ها بر هم کنش صورت مي گيرد و ذرات با بار مخالف، آن ذره را احاطه مي کنند
 
 
اگر يون مثبت وارد آب شود. ملکول هاي آب از سر اکسيژن که داراي بار جزئي منفي هستند به آن نزديک مي شوند و با آن ارتباط برقرار مي کنند. اگر يون وارد شده در آب منفي باشد. ملکول هاي آب از سر هيدروژ که داراي بار مثبت است به آن يون نزديک مي شوند

به اين جاذبه ها يون-دوقطبي مي گويند. زيرا ملکول آب يک دو قطبي است.

يک ملکول دو قطبي مثل استن مي تواند يک ملکول ناقطبي مثل کربن دي اکسيد را به صورت القايي، قطبي کند و با آن برهم کنش داشته باشد. تا ملکولي مثل کرين دي اکسيد در استون يا آب حل شود. به اين نيروها بر هم کنش دوقطبي- دو قطبي القايي مي گوويند. اين نيروها از برهم کنش دو قطبي- دوقطبي ضعيف تر هستند. اما برهم کنش يون- دو قطبي از دوقطبي- دو قطبي قوي تر است. اما مسلماً نيروي جاذبه بين يوني از يون- دو قطبي قوي تر است.

اگر مواد ناقطبي در هم مخلوط شوند. بين آن ها نيروهاي جاذبه دوقطبي القايي- دو قطبي القايي به وجود مي آيد که به آن نيروهاي لاندن يا پخش نيز گفته مي شود. آن ها به صورت لحظه اي دو قطبي شده و قطبيت خود را به ملکول هاي اطراف القا مي کنند

بنا بر اين يک يون يا يک ملکول قطبي يا حتي يک ملکول ناقطبي مي تواند يک ملکول ناقطبي ديگر را به صورت القايي قطبي کرده و با آن برهم کنش داشته باشد.

 

پيوند هيدروژني نوعي برهم کنش دوقطبي- دو قطبي قوي است که بين ملکولهايي ايجاد مي شود که داراي اتم هيدروژن متصل به اتم هاي فوق العاده الکترونگاتيو فلوئور ، اکسيژن و نيتروژن هستند. وابسته به ميزان قطبيت اتم متصل به اتم هيدروژن استحکام پيوند هيدروژني متفاوت است

تعداد پيوندهاي هيدروژني که يک ملکول ايجادمي کند بر نقطه جوش ماده تأثيز گذار است.

پيوند هيدروژني بين استن و کلروفرم
 
 

پيوند هيدروژني بين ملکولهاي آب قوي تر از پيوند ملکولي بين ملکول هاي الکل است. اما پيوند هيدروژني بين ملکول هاي الکل و آب قوي تر از هر دوي آن هاست. زيرا الکل به هر نسبتي در آب حل مي شود. اين حل شدن نشان مي دهد که بر هم کنش بين ملکول هاي آب و الکل بر نيروي جاذبه بين ملکول ه اي آب و نيروي جاذبه بين ملکول هاي الکل غلبه کرده است

هر چه زنجير هيدروکربني الکلي بزرگتر باشد آن الکل انحلال پذيري کمتري دارد. زيرا داراي بخش ناقطبي بزرگتري است. اگر بخش قطبي ملکول بزرگتر باشد ملکول در آب بهتر حل مي شود و اگر بخش ناقطبي بزرگتر باشد ملکول در چربي بهتر حل مي شود

انواع بر هم کنش ها

نيروي جاذبه بين يوني>يون- دو قطبي>دوقطبي- دو قطبي> دوقطبي- دو قطبي القايي>دوقطبي

 القايي- دو قطبي القايي

پيوند هيدروژني نوعي بر هم کنش دو قطبي- دو قطبي قوي است

شبيه ، شبيه را در خود حل مي کند.کربن تتراکلريد ccl4 است که يک ماده ناقطبي است. اين ماده ناقطبي در آب حل نمي شود چون نيروي جاذبه بين مولکولهاي آب خيلي قويتر از نيروهاي جذبه بين مولکولهاي کربن تتراکلريد است. به عبارت ديگر بين مولکولهاي آب و کربن تتراکلريد جاذبه قوي برقرار نمي شود. اما يد که يک ماده ناقطبي است مي تواند در کربن تتراکلريد حل شود زيرا نيروي جاذبه بين مولکولهاي يد و مولکولهاي کربن تتراکلريد مشابه است بنابر اين مي توان گفت معمولاً مواد قطبي در حلالهاي قطبي ، مواد ناقطبي در حلالهاي ناقطبي و جامدهاي يوني در آب و حلالهاي قطبي حل مي شوند.

انيميشن اختلاط يک محلول قطبي (آب) با يک محلول غير قطبي (هگزان)