حالت پیوند در بیشتر ترکیب ها، رفتاری بین حالت کووالانسی خالص و یونی خالص دارد. یکی از روش های بررسی خصلت بینابینی پیوند ها، به اندازه تغییر شکل یون استوار است. عقیده بر این است که کاتیون مثبت، ابر الکترونی آنیون منفی را جذب می کند و آن را از شکل کروی و متقارن خود خارج می سازد. این تغییر شکل، غلظت ابر الکترونی بین کاتیون و آنیون را در پیوند افزایش می دهد و خصلت کووالانسی جزئی در آن ایجاد می کند.

هنگامی که این تغییر شکل خیلی زیاد باشد، خصلت کووالانسی، خصلت غالب در پیوند خواهد بود. میزان تغییر شکل آنیون با کوچک تر شدن اندازه کاتیون، بزرگ تر شدن اندازه آنیون و افزایش تعداد بارهای مثبت و منفی این دو یون بستگی مستقیم دارد.

در آزمایش زیر با کلیک روی Molecule view می توانید نمای سه بعدی مولکول های پیشنهادی را با حرکت دادن ماوس بر روی مولکول مشاهده نماید و همچنین با کلیک روی Reactions، واکنش های مربوط به دو مولکول انتخاب شده را مورد بررسی قرار دهید.

آشنایی با مفاهیم :

پیوند کووالانسی غیر قطبی :

پیوندی است که در آن الکترون های پیوندی بین دو اتم همنام سازنده مولکول به طور مساوی پخش شده اند. مثل: H - H

پیوند کووالانسی قطبی :

پیوندی است که به دلیل تسهیم نامساوی الکترون های پیوندی بین دو اتم غیر همنام سازنده ی آن، بارهای جزئی ایجاد می شود. مثل: H - Cl

خصلت یونی جزئی :

کمیتی است بر حسب درصد که سهم قطبی بودن یک پیوند کووالانسی را نسبت به قطبی بودن آن، برای هنگامی که کاملاً یونی باشد بیان می کند.